Redelijk op tijd van start met 48 personen. Joke Ernste stond er om ons uit te zwaaien. Glad was het alleen nog op het trottoir. 525 km te gaan. Tussenstops waren er voldoende. Om 11.30 uur zat ik al aan een chiliburgen bij de Burgerking. Eenmaal weer in de bus komt Francis er achter dat ze haar portemonnee heeft laten liggen op het toilet. Daarop is contact gezocht met de Raststatte, maar er was op dat moment geen eerlijke vinder aanwezig.

Onderweg zagen we regelmatig flink wat sneeuw om ons heen. We vervolgen onze weg naar de kerstmarkt in het sneeuwloze Duitse stadje Offenburg. Naar mijn mening hebben Eimeren en Ressen een leukere kerstmarkt, ha ha. Een ieder heeft zich wel ergens in een kroegje in Offenburg vermaakt. Wij genoten van een drankje en van de warme lokale Elzasser heerlijkheid, flammkuchen. Deze flammkuche lijkt ietwat op de pizza of ons uienbrood. Het verschil zit in het gebruik van de crème fraîche op de bodem. 

Om 18.00 uur komen we aan in hotel Ochsen in Kehl-Kork. Niet iedereen kon in het hotel slapen. In een dependance, 75 meter verderop werden de tien allerjongsten geplaatst, degenen onder de 55 jaar. (Wij dus ook, ha ha) Het eten was eenvoudig maar prima, typisch Duitse hausmanskost. Ze bleven maar aandragen en vragen of je meer wilde. Wat niet fijn was, was de enorme hitte in het kleine zaaltje met 47 man. 47? Helaas werd één van de deelnemers ziek en ging zonder eten, terwijl het zweet van zijn voorhoofd gutste, naar bed.

Na het avondeten kon je dansen en meedoen met karaoke beneden in de bar. De Filippijnse bardame droeg met een tomeloze energie zorg voor de vrolijkheid. Zelf mocht ze ook graag meezingen en dansen en danste met Theo Willemsen. Irene en vriendin hebben zich prima vermaakt met karaoke.

De volgende dag was er een heerlijk en divers ontbijt. Onze zieke deelnemer besloot wederom in bed te blijven, het ging nog niet goed met hem. Daarnaast was er nog een dame die niet meeging. Ze was herstellende van een bronchitis. In de 8 km naar Strasbourg kunnen we onze ogen niet geloven. In de weilanden, als waren het flamingos, stonden vele ooievaars. Ik hoorde achter mij, kijk jij maar niet anders heb ik nog kans om op mijn leeftijd oma te worden.

De Franse stad Strasbourg, gescheiden door de Rijn met Duitsland,  heeft een erg leuke, mooie en interessante kerstmarkt. Zeker en vast de moeite waard om te bezoeken. Mooie gevelversieringen, straatkerstverlichting en versierselen. Zo mooi hebben we het nog nooit gezien. In de loop der jaren al heel wat kerstmarkten gezien. We waren met kerst (markt) in Elst, Birmingham, Londen, Kleef, Dortmund, Duisburg, Düsseldorf, Keulen, Berlijn, Antwerpen en Brussel. Maar nog nooit was het zo mooi.

De imposante kathedraal van binnen bekeken. Uiteraard was er een kerststal en hebben een kaarsje opgestoken voor onze dierbaren. Opmerkelijk is het astronomisch uurwerk.  Dit uurwerk gaat om 12.30 uur in werking maar we werden in het Frans verzocht om de kerk te verlaten of te blijven voor de mis. De kerk liep leeg maar velen hadden er geen woord van begrepen en snapten niet waarom ze moesten vertrekken.

De kraampjes hebben mooie borduurwerken, tafellopers van kerststerren, kopieën van de in de stad aanwezige huizen met waxinelichtje en geurtje. Keramische, houten, glazen, stoffen, papieren, stenen, plastics, eetbare kerstversieringen volop.  Uiteraard waren er ook de warme kastanjes (marron), stokbroden met lekkernijen en tot onze verbazing ook warme jus d’orange. Mooie etalages, dure en goedkope winkels, voor iedereen wat. De straten en winkelgevels zijn mooi versierd. Kitsch wordt hier kunst, maar dat mag voor mij met kerst.  Tussen de middag waren we tijdig, voor 12.00 uur, in restaurant Broglie voor de lunch. Na ons stonden er lange rijen te wachten op een plaatsje in het restaurant. We proefden van de oesters en zagen vele borden met Elzasser zuurkool voorbij komen. Crème Brulé komt uit de regio en zo lekker had ik deze nog nooit gegeten. Een leuk souvenir is de ooievaar die je overal in alle vormen tegenkomt. Ze hebben er leuke mutsen van, misschien iets voor de carnaval. Jammer dat toen het begon te schemeren alles nog veel mooier werd we naar het hotel terug moesten.

Na het opfrissen konden we rap eten. We kregen ditmaal groentecrèmesoep. Gevolgd door schnitzel en genoeg sla en friet en daarna nog een toetje. Koffie kost een euro en omdat het happy hour is na het eten kun je ook een schnaps nemen voor een euro. Het kan niet op. Onze zieke deelnemer heeft een beetje meegegeten maar ging na het eten gelijk weer naar bed. Daarna dalen we af naar de bar om plezier te maken. Het karaoke apparaat stond aan en men verdrong zich om te mogen zingen. De buurjongen van het hotel was niet van de microfoon af te krijgen. Zelfs Frank heeft aan de karaoke deel genomen, hij zong  Du van Peter Maffay. Ook nu probeerde de Filippijnse barjuffrouw iedereen erbij te betrekken. Rondom 00.00 uur was het een beetje afgelopen in de bar. Maar dat was ook laat zat.

De volgende morgen genoten we van een goed ontbijt. De thee leek wat te zwart maar was lekker van smaak. Frank heeft contact opgenomen met mijn zus en zwager die in al 27 jaar in Frankfurt wonen voor meer informatie over de kerstmarkt aldaar. Op de terugweg zijn we na een rondrit door de bankenstad Frankfurt am Main (lijkend op klein Manhattan) twee uur gestopt. Vooraf wist iemand te vertellen dat Duitse kerstmarkten alleen maar uit kraampjes met sokken en worst bestaan. Niets was minder waar. Inderdaad, we konden een stand met sokken ontdekken en hebben ook worst (Hongaarse) gezien.  Hebben er een paar mee naar huis genomen in mooie kerstverpakking. Inderdaad, veel eten en drinken, maar wat een variatie. Wel dertig soorten glühwein/drankjes. Wij genoten van de Feuerzangenbowle (geflambeerde bowl). Deze is een vooral in Duitsland bekende variatie van punch. De drank is genoemd naar de ‘tang’ die bij de bereiding gebruikt wordt en waarmee een circa 15 centimeter hoge kegel suiker boven gekruide rode wijn geflambeerd wordt. De keramische mok met skyline van Frankfurt namen we voor 2,50 mee naar huis. Verder waren er internationale en lokale spijzen te vinden, zoals; verse friet, reibekuchen, mutzen, flammkuchen, kugelhopf, vlees bbq, kaasfondue, te veel om op te noemen.

Vervolgens nog een tussenstop bij een raststatte met Burgerking en een chili cheeseburger gegeten om het af te leren. Hoeveel pech kan eens mens hebben. Francis dacht haar paarse das kwijt te zijn, deze lag nog in de bus op de grond.

Strasbourg is voor mij de moeite waard om nog een keer te bezoeken, zowel kerstmarkt als in de zomer. Velen zijn het daarover met ons eens.

Ik hoop dat de volgende groep net zo heeft genoten van Strasbourg.

Fijne kerst en een gezond nieuwjaar toegewenst door Frank Thomaschewsky en Christa van Kleef