amsterdam-marathon
MARATHON

Op initiatief van Peter van Baar en Rob Kuiper zijn dit jaar 7 ING Runners gestart voor de hele marathon van Amsterdam.

Enno Roelofsen 
(niet op de foto)
3:00:27
Hamide Keskin 3:37:32
Rob Kuiper 3:45.31
Ruud Fokker 3:46:01
Peter van Baar 3:53:51
Anastasiya Panasyuk 4:58:42
Marcel van Stroe geblesseerd 
na 15 km

A new tradition for ING runners is born! (Rob Kuiper)

For the first time, ING Runners participated in the full marathon of Amsterdam this year. Ultimately, 7 runners of ING took on the challenge to run the marathon. After weeks and months of preparations, we gathered on Sunday the 20th at the IJssalon Da Vinci at the Olympiaplein at 8.45h. A little bit nervous and cold and most of us hoping or expecting to run within the 4 hours at least.

After the traditional picture, we all went to the stadium to prepare for the start.

A standing ovation was given to us by the spectators after the start signal was given. Under perfect weather conditions (10 degrees, no wind, cloudy) we took off.

Off to an easy start we chatted about everything and enjoying the Vondelpark, the Rijksmuseum, the cheering audience and all the different music bands swiping us up. At that time we still had the time and energy to smile back, raise our hands, dance to the beats or cheer along.  Then on our way for Ouderkerk (where unfortunately one of our colleagues had to step out of the run), less people cheering for us, but still enjoyable music coming from the boats on the Amstel. After the second block of 14K it was time to look around and see the damage that a marathon can do: athletes starting to walk, trying to stretch their muscles and hoping for the salve to do the magic.

Our muscles also started to protest, but nothing that a gel couldn’t fix.

Back to the center of Amsterdam and passing the Heineken experience (we could use a beer…) the cheering of the audience became louder, it was clear that these were the final K’s. Again through the Vondelpark, a bit uphill and the final part of the marathon. Even more people were cheering, the music was as loud as it could be and there was the moment we could lift our hands for a last time. A medal, some liquids and a banana were pushed in our hands and we know we could stripe one more thing of our bucket list: Running the marathon of Amsterdam.

No human is limited (Anastasiya Panasuk)

Moving to the Netherlands and joining ING six months ago already made 2019 a year of new accomplishments for me. Looking back of what has been done and what are the next targets, I decided that running a marathon for the first time would definitely make my list of achievements more complete. 

TCS Amsterdam Marathon was a truly event of a lifetime: 45 thousands people of different walks of life sharing the same goal and creating a truly unique vibe. All along the distance I could feel the energy from citizens and co-runners. My colleagues and family provided me with enormous support before and after.

Marathon experience encouraged me to move further and get better every day: physically and mentally. No human is limited

HALVE MARATHON

Uiteraard zijn dit jaar ook  ING Runners gestart op de halve marathon.  Dit keer met 11 man.

runners marathon adam2 2

Bas Commandeur 1:37:17
Harrie Brils 1:38:44
Luuk Prein 1:40:07
Marco Israel 1:40:33
Andre Kramer 1:41:45
Evert Jan Berg 1:46:11
Peter Noorzij 1:49:39
Wim van Heel 1:52:38
Rob Brinks 1:57:00
Olaf de Jong de Haas 2:00:31
Kees Bruins Slot 2:00:39

1.52.38  (Wim van Heel)

‘Meneer, welke tijd gaat u lopen?’ De vraag naar de geschatte eindtijd is na de vraag naar pijntjes voorafgaand aan een loopje de meest gestelde. Het is onderdeel van de gezellige drukte bij het afhalen van de startbewijzen, in het businessvak en in het startvak. Ook dit jaar werden de antwoorden op die vraag door de  leden van de ING Runners zorgvuldig geanalyseerd. De taaie ervaren mannen (helaas geen vrouwen dit jaar) runners spreken met gezag en ervaring, voor de jonkies met hoop op nog snellere tijden blijft dat spannend. 

Ik kreeg die vraag bij het opgaan van de Utrechtsebrug, op een km op 4 van een kleine jonge meid. ‘Rond de 1.50’antwoordde ik, ‘Hoezo?’ ‘U loopt zo mooi, wilt u mij hazen?’ Nou ja, dat je dat op je oude dag nog mag meemaken! Ik raakte met haar aan de praat en ze vertelde dat ze een wedstrijdloopster was op kortere afstanden en zich nu waagde aan de halve. Ze mikte op een tijd onder de twee uur. Mijn inschatting was dat dat wel goed kwam, tot een km of 16 bleven we dicht bij elkaar. Dan kom je op de Stadhouderskade en loop je onder de Van Woustraat door, een klimmetje dat naadloos overgaat in de brug over de Amstel. Niet echt steil, maar op die afstand voel je hem wel. Dat was mijn laatste blik op de jongedame die beslist flink onder haar beoogde tijd binnenkwam. Mijn km-tijden liepen toen op, zij kon haar tempo goed vasthouden. Maar mijn eindtijd was fantastisch, 1.52.38. Op het eerste gezicht geen bijzondere tijd, maar toch eentje waarmee ik geschiedenis schrijf. In 2018 liep ik deze halve ook met de ING Runners en mijn eindtijd was toen: 1.52.38. Wat een heerlijk toeval: no way dat je dat resultaat zou halen als je daarop zou lopen.

Na afloop was er in het businessvak tijd voor een korte terugblik op deze -met dank aan captain Kees- weer prima georganiseerde loop. Ook nu inspireert en motiveert een loopje een volgende te plannen. De ING Runners bieden daartoe diverse mogelijkheden, graag verwelkomen we bij een volgende keer weer een flink aantal lopers, zowel oudgedienden als nieuwe leden. Even stond ik met een paar nieuwe leden te praten over onze roemruchte buitenlandreizen. Daarvoor bleek bij een recente inventarisatie onvoldoende belangstelling, maar het zou fijn zijn dat met elkaar weer eens te organiseren. Dus, laat weten of we de inmiddels opgeheven buitenlandcommissie weer moeten afstoffen.