rijksmuseum

Als we op 30 november de tentoonstelling inlopen kijkt , trots als een pauw,  de Vaandeldrager ons aan. Geschilderd door Rembrandt en nu te koop aangeboden door de Rotschild’s voor € 165 miljoen. De overige schilderijen die als pedanten naast elkaar gepresenteerd worden halen dat bedrag niet, maar doen zeker niet onder qua waarde. Steeds een Nederlandse schilder naast een Spaanse schilder. De voormalige vijanden nu gebroederlijk bij elkaar.

Soms is Europa zo gek nog niet. Ondanks de drukte lukte het toch aardig om de meeste duo’s te bespreken en te bezien. Aangestaard te worden door ogen die bijna vierhonderd jaar geleden geschilderd zijn is toch best bijzonder. Zeker als we naar de kwaliteit kijken van de doeken.

De voorstellingen levensgroot ten voeten uit, of tot over de top in kleur, pracht en vorm, en dan weer zeer bijzonder teder en fijn. 61 topstukken, waarvan 41 in bruikleen zijn gegeven. Van devoot tot sereen. Van heilig tot mythologisch. Nee, we hebben niets te klagen over de samenstelling van deze laatste tentoonstelling in het Rembrandtjaar 2019. Daarnaast  laten de doeken zien hoe beiden landen hun eigen ‘gouden eeuw’ invulden. De jonge republiek van burgers naast het oude Habsburgse Roomse Rijk van Philips IV. We zien veel overeenkomsten in bijvoorbeeld kleurgebruik en een langzaam veranderende smaak van de opdrachtgevers.

En over smaak gesproken: de keuze van het Restaurant Van Vlaanderen blijkt alle deelnemers aan de expositie niet teleur te stellen. Sterker nog, unaniem hebben we genoten van de viergangen lunch. De sfeer was opperbest. Allemaal waren we aangenaam verast door de samenstelling van het menu en na een laatste groet verlaten we het restaurant. Amsterdam baadt in het oranje goudgele zonlicht van een prachtige herfstdag, die de Nederlandse Meesters zo mooi konden schilderen. 

Tekst Paul Meekel, foto’s Humphrey Rudolph.

De foto's


Log in om de foto's te bekijken