Zwarte Woud

Met 48 personen zijn we via Amsterdam en Arnhem vertrokken naar het Zwarte Woud. Onderweg werd er gezongen voor een jarige die ons trakteerde op iets lekker.

De gezellige toon was gezet. Onze chauffeur was dit keer Mari. 

Hij heeft ons vele leuke historisch feitjes, mythes en sages verteld tijdens de reis over het gebied. Hij sprak op een voor ons wat monotone manier en soms zonder punt aan het eind van een zin / verhaal. Dus was het verwarrend of hij nu klaar was met zijn verhaal of niet.

Hij vertelde over een kolenboer die een zilvermijn had gevonden en met zijn rijkdom de verdreven Koning hielp om weer aan de macht te komen. Zijn beloning was de dochter van de Koning en hij werd benoemd tot Hertog van Saaringen. De familie van de kolenboer heeft nog vele jaren de macht gehad over het gebied.

Hij vertelde over Faust die in 1539 in een door hem gehuurde woning boven een café goud wilde maken en een explosie veroorzaakte. Na de explosie vonden ze een grote voetafdruk en Faust was verdwenen. Dus dachten ze dat Faust “door de Duivel was meegenomen”.

Onze eerste stop was bij de Moezel voor onze lunchpauze. Wat een geweldig uitzicht over de Moezel die helemaal groen was van de blauwalg. Tegen de hellingen op stonden allemaal wijnranken. De druiven konden alleen geplukt worden al vastgeketend aan een lijn. 

De route verder naar ons hotel in Grafenhausen ging o.a. langs Kalrsruhe (Karels rustplaats), Baden-Baden en door Freiburg (een geweldig mooi stadje met allemaal kleine lager liggende riviertjes met grote stenen). Op een van de stenen zat een jonge dame te lezen in de zon. Gelijk had ze, want het weer was heerlijk. 

Het hotel Schwarzwald Lodge Rothaus is prachtig en ligt in een mooi gebied met weilanden en een bos met allemaal, m.n. voor kinderen leuke en soms ook enge, houten beelden die ‘s avonds verlicht werden en met klim- en wandelpaden waar je met je blote voeten over heen moest lopen. 

De kamers waren prachtig. De meeste hadden een klein appartementje met een huiskamertje en grote hal en sommige met een balkon. De deur naar de badkamer was daarom ‘s nachts na een paar drankjes op niet voor iedereen makkelijk te vinden.

Het eten was heerlijk en de drankjes die we tijdens het eten of in de bar namen (zelfbediening want het personeel was vanaf 21.30 uur vertrokken) moesten we zelf noteren op een formulier en aan het eind van de vakantie afrekenen bij de receptie. 

In de avonden hadden we geen programma, dus na het eten gingen sommige er vroeg in, andere gingen lekker buiten wandelen en weer anderen gingen gezellig de bar in.

Het Zwarte Woud kenmerkt zich door bergen met vele bomen en struiken en m.n. door de vele hoge rechte larix naaldbomen. “Lange Hollanders” genoemd. Vroeger kwamen de Hollanders nl. die rechte lange stammen kopen om masten voor hun schepen van te maken. 

De tweede dag zijn we naar de glasblazerij in Wolfach geweest, waar we een mooie demonstratie kregen en wat konden kopen in het ernaast gelegen winkeltje. Sommige hadden ontzettend veel lol om de lachspiegels die daar hingen. Jeugdsentiment.

Na dit bezoek reden we naar Gutach voor een bezoek aan het open luchtmuseum Vogtsbauernhof. Een prachtig museum met allemaal Schwarzwaldboerderijen ingericht met oude werktuigen en meubilair uit de 16e, 17e en soms ook 20e eeuw. We kregen een goed beeld van hoe de mensen toen leefden en werkten en de boerderijen ingericht met meubels uit de 20e eeuw (1950-1980) waren voor vele herkenbaar uit hun jeugd.

Vanaf het openluchtmuseum reden we naar de grootste Koekoeksklok ter wereld. Een klok op schaal 60:1. “Johannes” een levensechte sprekende grote pop vertelde ons over de bouw en werking van de klok.  Om klokslag 16 uur keken we verwachtingsvol naar hoe de koekoek uit de klok zou komen. Een beetje een tegenvaller, want hij was een paar minuten te laat en het was een grauw bruin geval dat ontzettend snel weer was verdwenen. Maar goed wij zijn bij de grootste Koekoeksklok geweest en dat pakt niemand ons meer af.

De derde dag ging langs de Titisee naar Blumberg voor een ritje in de stoomtrein van Blumberg naar Weizen. Een ritje van een uur door het prachtige Wutachdal.

Voor sommige stoomtreinliefhebbers een geweldige ervaring.

Na de treinreis hebben we de grootste watervallen van Europa in Shaffhausen, net over de grens in Zwitserland, bezocht. Een paar jaar terug waren we met De Oranje Leeuw ook bij de watervallen, maar vanaf de bovenkant. Nu zagen we de watervallen vanaf de onderkant. Het was prachtig met schoon water met heel veel vissen. 

De rest van de dag kregen we “eigen tijd” in het centrum van Schaffhausen, een prachtig stadje met vele mooi beschilderde oude gebouwen.

De vierde dag reden we naar de skipistes van Feldberg, de hoogste berg (1493 m) van het Zwarte Woud. Met een kabelbaan kon je helemaal naar de top om van het prachtige uitzicht te genieten. Er waren een aantal sportievelingen die zijn gelopen naar de top. Petje af, want het was een hele klim. 

De middag werd doorgebracht in Freiburg met zijn mooie Gotische Kerk aan de Münsterplatz.

En toen was het alweer de dag van de terugreis. Omdat een bezoek aan Baden-Baden, wat op het programma stond, niet mogelijk was vanwege de slechte weersvoorspelling, zijn we naar Wiesbaden gereden. Daar kreeg iedereen 1,5 uur de tijd om de stad te bekijken en te lunchen.

Het afsluitende diner was dit keer weer in het voortreffelijke restaurant in Beek.

Terugkijkend op de 5 dagen kunnen we niets anders zeggen dan dat het weer een geweldige reis was. Met prachtig weer en een gezellige groep.

Namens iedereen een pluim voor de organisatie door René samen met De Betuwe.

De foto's


Log in om de foto's te bekijken